Jaki wymiar włazu na strych jest idealny? Poradnik 2026

Masz już dość pochylania się w ciasnym, niepraktycznym otworze każdorazowo, gdy musisz dostać się na strych? Wymiary włazu to pozornie marginalny szczegół, który potrafi jednak zaważyć na wygodzie użytkowania poddasza przez długie lata źle dobrany otwór oznacza konieczność przeróbek stropu, utratę ciepła zimą i niepotrzebne wydatki, których łatwo uniknąć, jeśli tylko wie się, jak podejść do tematu. Poniżej znajdziesz kompletny przewodnik po pomiarach, normach i praktycznych rozwiązaniach, dzięki któremu dobierzesz właz na strych wymiary idealnie dopasowane do Twojej konstrukcji.

• Jak zmierzyć otwór na właz strychowy?
• Standardowe wymiary włazów na strych co warto wiedzieć
• Dopasowanie wymiarów włazu do schodów strychowych
• Normy i przepisy budowlane dotyczące wymiarów włazów na strych
• Pytania i odpowiedzi dotyczące wymiarów włazu na strych

Jak zmierzyć otwór na właz strychowy?

Pomiar w stanie surowym od czego zacząć?

Precyzyjny pomiar otworu to fundament całego przedsięwzięcia bez dokładnych danych każda kolejna decyzja opiera się na domysłach. Zacznij od zmierzenia szerokości i wysokości otworu w surowej konstrukcji stropu, jeszcze przed położeniem tynków, wylewek czy warstw wykończeniowych podłogi. Użyj miary zwijanej o długości minimum pięciu metrów i powtórz pomiar trzykrotnie, aby wykluczyć błąd paralaksy czy przypadkowego oporu taśmy. Wynik zapisz w centymetrach z dokładnością do jednego miejsca po przecinku różnica rzędu pół centymetra potrafi zaważyć na szczelności połączenia.

Podczas pomiaru zwróć uwagę na ewentualne odchylenia od pionu i poziomu wzdłuż krawędzi otworu nawet niewielkie skrzywienie ścianek może utrudnić osadzenie ramy i wymusić dodatkowe wyrównanie przed montażem. Jeśli odchylenie przekracza pięć milimetrów na metr długości, rozważ wcześniejsze korekty konstrukcyjne, inaczej szczeliny pozostaną nawet po zamontowaniu uszczelek. Pomiar w kilku punktach wysokości i szerokości otworu pozwala wychwycić te subtelne różnice, które prostokątny szkic roboczy mógłby zataić.

Dodatek na warstwy wykończeniowe i izolacyjne

Surowy otwór to dopiero punkt wyjścia każda warstwa wykończeniowa zabiera kilka milimetrów, a nawet centymetrów z wymiaru czynnego, co przy skrzyni schodów rozkładanych bywa barierą nie do przejścia. Jeśli planujesz tynk grubości piętnastu milimetrów na krawędziach otworu, wylewkę samopoziomującą o grubości dwóch centymetrów oraz warstwę izolacji podłogowej z wełny mineralnej o grubości dziesięciu centymetrów, łączny ubytek wymiaru czytelnego otworu wynosi około dwunastu i pół centymetra. Po dodaniu zalecanego luzu montażowego rzędu dwóch do trzech centymetrów z każdej strony widać wyraźnie, że projektowanie otworu na etapie surowym bez rezerwy kończy się poważnymi kłopotami.

W praktyce najlepiej jest pozostawić otwór o wymiarach o pięć do sześciu centymetrów większych w każdym kierunku od docelowego wymiaru włazu wtedy luz na uszczelnienie, izolację termiczną i drobne nierówności konstrukcji masz już wbudowany. Przy otworze planowanym pod właz sześćdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów ostateczny wymiar surowy powinien wynosić przynajmniej sześćdziesiąt pięć na sto dwadzieścia pięć centymetrów, zanim jeszcze doliczysz warstwy wykończeniowe. Ta prosta zasada rezerwy eliminuje najczęstszy powód przeróbek niedopasowanie wymiarów prowadzące do konieczności skuwania stropu lub rozbudowy otworu.

Wolna wysokość nad otworem parametr często pomijany

szerokość i wysokość otworu to tylko połowa równania trzeci wymiar, czyli wolna przestrzeń nad otworem, decyduje o tym, czy schody strychowe w ogóle da się rozłożyć bez kolizji z sufitem lub innymi przeszkodami. Norma PN-EN 14975 nakłada minimalną wysokość wolną dwieście dziesięć centymetrów od poziomu podłogi do sufitu w osi otworu, lecz w praktyce przy schodach nożycowychsegmentowych komfortowa wartość zaczyna się od dwustu trzydziestu centymetrów, ponieważ mechanizm rozkładania wymaga dodatkowej przestrzeni na skrzynię schodów w pozycji otwartej. Pomiar tego parametru wykonaj dokładnie w miejscu planowanego otworu, nie w środku pomieszczenia wysokość stropu potrafi różnić się o kilka centymetrów w zależności od grubości warstw podłogowych i ewentualnych nierówności.

Jeśli dysponujesz wolną wysokością mniejszą niż dwieście dziesięć centymetrów, schody rozkładane odpadają i pozostają jedynie rozwiązania stałe, takie jak włazy przesuwne lub drabiny montowane na stałe wybór modelu determinuje więc sama geometria Twojego stropu. W takiej sytuacji warto rozważyć obniżenie posadzki w newralgicznych strefach lub zastosowanie schodów wysuwanych teleskopowo, które wymagają mniejszej przestrzeni pionowej kosztem szerszego otworu w stropie. Kompromis między szerokością otworu a dostępną wysokością to decyzja, którą podejmujesz na etapie projektowym, zanim jeszcze fizycznie wykonasz otwór w konstrukcji.

Błędy pomiarowe i ich konsekwencje

Zaniżenie wymiaru otworu o zaledwie dwa centymetry wystarczy, by właz o wymiarze sześćdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów nie zmieścił się bez skuwania krawędzi koszt takiej przeróbki łatwo przekracza kilkaset złotych, nie licząc czasu i bałaganu. Z kolei przeszacowanie wymiaru skutkuje nadmiernymi szczelinami, przez które ucieka ciepło zimą, a wilgoć przedostaje się latem, co w przypadku poddasza użytkowego przekłada się na realne straty finansowe przez cały okres eksploatacji budynku. Podwójny pomiar i weryfikacja wymiarów po wyschnięciu warstw wykończeniowych to drobnostka, która eliminuje oba scenariusze zagrożenia.

Weryfikację wykonaj zawsze po zakończeniu wszystkich prac wykończeniowych, ale przed zamówieniem włazu otwór w stanie surowym może różnić się od otworu wykończonego o kilka centymetrów w każdą stronę. Najlepiej posługiwać się metrówką ze stalowym ostrzem zamiast taśmą z tworzywa, ponieważ plastikowa taśma podlega wydłużeniu pod wpływem temperatury, szczególnie latem na rozgrzanym strychu. Przy transporcie wymiarów na kartkę zachowaj format zapisu: szerokość pierwsza, wysokość druga, wszystko w centymetrach z jednym miejscem decimalnym w ten sposób unikasz pomyłek interpretacyjnych przy zamawianiu włazu.

Standardowe wymiary włazów na strych co warto wiedzieć

Najczęściej spotykane wymiary i ich zastosowania

Właz na strych o wymiarach sześćdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów to absolutny standard w polskim budownictwie jednorodzinnym te właśnie wymiary proponuje zdecydowana większość producentów schodów strychowych jako bazowy model rozkładany. Wymiar ten zapewnia komfortowy dostęp osobie o przeciętnej budowie ciała, nie wymaga nadmiernego osłabienia konstrukcji stropu i jednocześnie pozwala na swobodne przejście z narzędziami czy materiałami na poddasze. Przy wysokości pomieszczenia od dwustu czterdziestu do dwustu siedemdziesięciu centymetrów otwór sześćdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów współpracuje z większością dostępnych na rynku schodów nożycowychsegmentowych bez konieczności stosowania niestandardowych przedłużeń.

Wąskie przestrzenie, takie jak korytarze czy klatki schodowe, wymuszają czasem wybór włazu sześćdziesiąt na sześćdziesiąt centymetrów, który choć wystarczający do przejścia osoby szczupłej, kompletnie nie sprawdza się przy konieczności przenoszenia większych przedmiotów czy mebli. Przy tego typu wymiarach schody składane muszą mieć zredukowaną liczbę segmentów, co skraca ich długość całkowitą i wymaga odpowiednio większej wysokości pomieszczenia do pełnego rozłożenia. Alternatywą pozostaje właz siedemdziesiąt na osiemdziesiąt centymetrów, który oferuje lepszą ergonomiczność przy zachowaniu kompaktowej szerokości.

Duże wymiary kiedy warto je rozważyć?

Przy planowanym poddaszu użytkowym z zamiarem aranżacji przestrzeni magazynowej lub miejsca do pracy warto rozważyć właz osiemdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów, który gwarantuje swobodne przejście nawet z większymi przedmiotami, takimi jak kartony, skrzynki czy sprzęt sportowy. Taki otwór wymaga jednak odpowiednio mocniejszej konstrukcji stropu w miejscu osłabienia, szczególnie przy stropach drewnianych, gdziebelki nośne trzeba dodatkowo wzmocnić profilem stalowym lub sklejką strukturalną. W przypadku stropów żelbetowych otwór o szerokości osiemdziesięciu centymetrów narzuca konieczność przebicia zbrojenia głównego i uzupełnienia go dodatkowymi prętami zgodnie z wytycznymi konstruktora.

Decyzja o dużym otworze musi uwzględniać również bilans energetyczny budynku każdy właz to mostek termiczny, a powiększenie otworu o dwadzieścia procent w każdą stronę zwiększa powierzchnię mostka termicznego o ponad czterdzieści procent. Włazy wyposażone w solidną ramę izolacyjną z polistyrenu ekspandowanego o grubości minimum pięćdziesięciu milimetrów częściowo rekompensują tę stratę, lecz najlepszym rozwiązaniem pozostaje projektowe zaplanowanie lokalizacji włazu w newralgicznej strefie termicznej budynku, najlepiej przy ścianie szczytowej, gdzie straty ciepła łatwiej zminimalizować.

Zestawienie wymiarów w tabeli

Praktyczne porównanie najpopularniejszych wymiarów włazów pozwala szybko ocenić, który wariant odpowiada konkretnym potrzebom przestrzennym i użytkowym.

Dobór materiału ramy a wymiary nominalne

Ramę włazu wykonuje się z drewna sosnowego, aluminium lub PVC, a każdy z tych materiałów narzuca inną grubość profilu, która wpływa na wymiar całkowity produktu względem wymiaru otworu. Włazy drewniane dysponują ramą o grubości typowo od trzech do czterech centymetrów, aluminium od dwóch do trzech centymetrów, a PVC od czterech do pięciu centymetrów ze względu na mniejszą sztywność tworzywa wymagającą szerszego rdzenia. W efekcie ten sam wymiar nominalny otworu, sześćdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów, wymaga różnego luzu montażowego w zależności od materiału ramy właz aluminiowy zmieści się w otworze o luce zaledwie dwóch centymetrów z każdej strony, podczas gdy drewniany potrzebuje trzech do czterech.

Izolacyjność termiczna ramy zależy nie tylko od grubości, ale również od współczynnika przewodzenia ciepła materiału aluminium przewodzi ciepło około dwustukrotnie szybciej niż drewno, co czyniprofile aluminiowe bez wkładki termicznej wyraźnie gorszym wyborem w kontekście strat cieplnych. Producenci stosujący wkładki poliamidowe w mostku termicznym ramy aluminiowej redukują ten problem, lecz cena takiego włazu odpowiednio rośnie. Przy doborze wymiarów warto zapytać dostawcę o szczegółową specyfikację wymiarową ramy i luzów zalecanych do prawidłowego uszczelnienia.

Dopasowanie wymiarów włazu do schodów strychowych

Typy schodów a wymagania wymiarowe otworu

Schody strychowe dzielą się na trzy główne kategorie konstrukcyjne, z których każda narzuca inne wymagania przestrzenne i wymaga innego podejścia do doboru wymiarów włazu. Schody nożycowesegmentowe składają się z kilku połączonych przegubowo segmentów, które po rozłożeniu tworzą klatkę schodową o długości zależnej od wysokości pomieszczenia przy stropie o wysokości dwustu siedemdziesięciu centymetrów potrzeba otworu o długości przynajmniej stu czterdziestu centymetrów, aby schody mogły swobodnie spoczywać na podłodze bez nachylenia. Schody harmonijkowe rozkładają się bardziej pionowo, lecz wymagają większej szerokości otworu ze względu na rozstawienie bocznych prowadnic podczas rozkładania.

Schody wysuwane teleskopowo to rozwiązanie najbardziej kompaktowe pod względem długości rozłożonej klatki, lecz wymagające szerszego otworu na skrzynię meblową wysuwaną z wnętrza stropu tutaj minimalna szerokość otworu wynosi zazwyczaj siedemdziesiąt centymetrów nawet przy niskiej wysokości pomieszczenia. Schody przesuwane po szynach natomiast w ogóle nie zajmują przestrzeni pionowej nad otworem, lecz ich skrzynia nośna zabiera dodatkowe piętnaście do dwudziestu centymetrów wysokości konstrukcyjnej w stropie, co należy uwzględnić przy pomiarze luzu nad otworem. Wybór typu schodów determinuje więc geometrię otworu w trzech wymiarach szerokości, wysokości i głębokości osadzenia skrzyni w stropie.

Mechanizm rozkładania fizyka przestrzennej geometrii

Działanie schodów nożycowych opiera się na równoległoboku przegubowym, którego przekątna determinuje wymaganą długość rozłożonej klatki przy określonej wysokości kondygnacji. Matematycznie zależność ta wyraża się wzorem: długość klatki równa się wysokości kondygnacji podzielonej przez sinus kąta nachylenia schodów, przy czym komfortowy kąt mieści się w zakresie od czterdziestu do pięćdziesięciu stopni. Przy wysokości dwustu pięćdziesięciu centymetrów i kącie czterdziestu pięciu stopni długość klatki wynosi około sto siedemdziesiąt sześć centymetrów, co oznacza, że otwór musi mieć przynajmniej sto osiemdziesiąt centymetrów długości, jeśli schody mają spoczywać swobodnie.

Zrozumienie tej geometrii pozwala świadomie zaprojektować otwór nawet przy nietypowej wysokości pomieszczenia zamiast akceptować niekomfortowy kąt nachylenia schodów, można zwiększyć wymiar otworu lub zmienić lokalizację włazu na strefę o innej wysokości stropu. W starym budownictwie, gdzie wysokość kondygnacji potrafi wynosić zaledwie dwieście dwadzieścia centymetrów, schody nożycowe mogą okazać się niepraktyczne, a lepszym wyborem będą schody wysuwane teleskopowo lub stała drabina montowana przy ścianie szczytowej. Praktyczna znajomość mechaniki schodów oszczędza kosztownych pomyłek przy zamawianiu wyposażenia strychu.

Nośność i obciążenie użytkowe dlaczego mają znaczenie przy wymiarach?

Norma PN-EN 14975 definiuje minimalne obciążenie użytkowe włazu strychowego na poziomie stu pięćdziesięciu kilogramów, co przekłada się na wymagania konstrukcyjne zarówno samego włazu, jak i sposobu jego osadzenia w stropie. Większy właz, przy zachowaniu tej samej nośności jednostkowej, wymaga solidniejszego zamocowania ramy do konstrukcji stropu w standardowym wymiarze sześćdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów wystarczą cztery punkty mocowania kołkami rozporowymi o średnicy dziesięciu milimetrów, lecz przy otworze osiemdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów liczba punktów mocujących wzrasta do sześciu lub ośmiu, a ich rozmieszczenie musi uwzględniać ewentualne przeszkody w konstrukcji stropu.

Obciążenie dynamiczne, wynikające z wchodzenia i schodzenia po schodach strychowych, generuje siły uderzeniowe przekraczające statyczne obciążenie użytkowe o współczynnik około dwa i pół do trzech stąd konieczność projektowania mocowań z marginesem bezpieczeństwa. Właz zamontowany w stropie drewnianym musi być przytwierdzony do belek nośnych za pomocą wkrętów ciesielskich o długości przynajmniej ośmiokrotności grubości ramy, a nie jedynie do płyty gipsowo-kartonowej stanowiącej sufit podwieszany. Zapewnienie odpowiedniej nośności to kwestia nie tylko bezpieczeństwa użytkowników, ale również trwałości całego połączenia włazu ze stropem przez dziesięciolecia eksploatacji.

Uszczelnienie i izolacyjność termiczna w kontekście wymiarów

Szczeliny między ramą włazu a krawędziami otworu muszą zostać wypełnione materiałem izolacyjnym, którego grubość determinuje ostateczny luz montażowy przy typowej szczelinie dwuipółcentymetrowej potrzeba wkładki izolacyjnej z wełny mineralnej o grubości minimum dwóch centymetrów lub alternatywnie pianki poliuretanowej wdmuchiwanej pod ciśnieniem. Pianka PUR wypełnia szczelinę szczelnie, lecz jej nadmiar po wyproszczeniu może wypchnąć ramę włazu, dlatego stosuje się ją w połączeniu z listwami distansowymi ustalającymi ostateczną pozycję ramy przed utwardzeniem piany. Luz montażowy musi więc wynosić przynajmniej tyle, ile grubość planowanej izolacji plus minimum trzy milimetry na tolerancję wykonania.

Włazy wyposażone fabrycznie w uszczelkę obwodową z EPDM gumy syntetycznej wymagają luzu równego grubości uszczelki ściśniętej w stanie zamontowanym, zazwyczaj od dwóch do trzech milimetrów luz mniejszy uniemożliwia prawidłowe dociśnięcie uszczelki, luz większy skutkuje jej nadmiernym zgnieceniem i utratą elastyczności już po kilku latach użytkowania. Dla włazu drewnianego o wymiarze nominalnym sześćdziesiąt na sto dwadzieścia centymetrów rekomendowany luz montażowy wynosi od trzech do czterech centymetrów z każdej strony, co przy wykończonym otworze daje wymiar czynny sześćdziesiąt sześć na sto dwadzieścia cztery centymetry. Dopasowanie to gwarantuje zarówno szczelność połączenia, jak i swobodne osadzenie ramy bez naprężeń.

Normy i przepisy budowlane dotyczące wymiarów włazów na strych

PN-EN 14975 europejska norma na schody strychowe

Norma PN-EN 14975 stanowi podstawowy dokument regulujący wymagania techniczne dla włazów strychowych i schodów składanych montowanych w stropach budynków mieszkalnych na terenie Unii Europejskiej, w tym również Polski. Norma definiuje minimalne wymiary użytkowe otworu na właz, wymagania dotyczące nośności przy obciążeniu skupionym i rozłożonym, warunki szczelności oraz procedury badań wytrzymałościowych, którym poddawany jest każdy wprowadzany na rynek model. Dla użytkownika końcowego najistotniejsze są wymagania dotyczące minimalnego wymiaru otworu umożliwiającego bezpieczne przejście osoby dorosłej norma ustala tę wartość na poziomie pięćdziesięciu centymetrów szerokości i osiemdziesięciu centymetrów wysokości, lecz za optymalny wymiar praktyczny uznaje się wartości znacznie wyższe.

PN-EN 14975 nakłada również obowiązek badania szczelności połączenia włazu ze stropem przy różnicy ciśnień odpowiadającej pięćdziesięciu paskalom, co symuluje warunki wiatrowe panujące przy prędkości około trzydziestu dwóch kilometrów na godzinę. Włazy certyfikowane zgodnie z tą normą przechodzą test szczelności metodą spalinową lub podciśnieniową i otrzymują oznaczenie klasy szczelności, które warto sprawdzić przed zakupem. Dla budynków z wentylacją grawitacyjną lub systemem rekuperacji klasa szczelności włazu ma bezpośrednie przełożenie na rachunki za ogrzewanie właz o klasie szczelności trzeciej traci przez szczeliny nawet trzy do pięciu razy więcej ciepła niż właz klasy szóstej.

Lokalne przepisy budowlane co mówi prawo budowlane?

Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określają w paragrafie dotyczącym przegród budowlanych wymagania izolacyjności termicznej dla wszystkich przegród zewnętrznych, w tym włazów strychowych traktowanych jako elementy dachu. Współczynnik przenikania ciepła dla włazu nie może przekraczać wartości obowiązującej dla dachów pochyłych, co obecnie oznacza wymóg poniżej 0,18 W/m²K dla nowych inwestycji i 0,23 W/m²K dla budynków podlegających termomodernizacji. Właz montowany w stropodachu wentylowanym podlega tym samym wymaganiom co połacie dachowe, co oznacza konieczność stosowania izolacji ramy o grubości przynajmniej pięćdziesięciu milimetrów w przypadku polistyrenu ekspandowanego lub trzydziestu milimetrów w przypadku pianki PIR.

Przepisy przeciwpożarowe narzucają na włazy strychowe wymagania dotyczące odporności ogniowej, które różnią się w zależności od klasy pożarowej budynku w budynku niskim mieszkalnym wystarczy klasa E30, lecz w budynku średniowysokim właz musi osiągać minimum klasa EI30, co oznacza trzydziestominutową odporność na przenikanie ognia i dymu. Taka klasa wymaga zazwyczaj zastosowania specjalnych wkładek ogniochronnych w ramie włazu, co zwiększa jego grubość i wpływa na luzy montażowe. Przed zakupem włazu należy więc sprawdzić wymagania klasy pożarowej obowiązujące dla danego budynku i dopasować zarówno typ włazu, jak i docelowy wymiar otworu do tych wymagań.

Dokumentacja techniczna i odbiór instalacji

Wykonanie otworu na właz strychowy wymaga dokumentacji technicznej zawierającej wymiary, lokalizację w planie budynku oraz szczegóły wzmocnień konstrukcyjnych, jeśli takie zostały zastosowane. W przypadku stropów drewnianych konieczne jest sporządzenie projektu konstruktorskiego uwzględniającego rozkład sił i ewentualne osłabienie belek nośnych taki projekt podlega zatwierdzeniu przez kierownika budowy przed przystąpieniem do cięcia konstrukcji. Brak dokumentacji technicznej może skutkować wpisem do dziennika budowy i nakazem wstrzymania prac, a w skrajnych przypadkach koniecznością przywrócenia stanu pierwotnego na koszt inwestora.

Podczas odbioru instalacji włazu strychowego należy sprawdzić szczelność połączenia metodą spalinową lub podciśnieniową, zgodnie z procedurami określonymi w PN-EN 14975, oraz zweryfikować poprawność zamocowania ramy do konstrukcji stropu poprzez oględziny i pomiar luzów montażowych. Protokół odbioru powinien zawierać wymiary zamontowanego włazu, klasę szczelności, współczynnik przenikania ciepła oraz zdjęcie zainstalowanego produktu z widocznymi mocowaniami. Dokumentacja ta stanowi później podstawę do ewentualnych reklamacji oraz argument w przypadku sporów z ubezpieczycielem budynku.

Certyfikaty i oznakowanie jak je czytać?

Każdy właz strychowy wprowadzany do obrotu na terenie Unii Europejskiej musi nosić oznakowanie CE potwierdzające zgodność z normą zharmonizowaną, w przypadku włazów strychowych jest to norma PN-EN 14975. Oznakowanie zawiera symbol CE, numer jednostki notyfikowanej przeprowadzającej badania, rok produkcji oraz klasę nośności i szczelności te informacje powinny znaleźć się na tabliczce znamionowej włazu, zazwyczaj umieszczonej na wewnętrznej stronie ramy. Przed zakupem warto sprawdzić numer jednostki notyfikowanej w publicznej bazie Komisji Europejskiej, aby upewnić się, że certyfikat nie jest sfingowany.

Parametry wpisywane na tabliczkę znamionową obejmują wymiary otworu nominalnego, wymiary zewnętrzne ramy, klasę szczelności, współczynnik przenikania ciepła oraz maksymalne obciążenie użytkowe porównanie tych wartości z wymiarami planowanego otworu pozwala ocenić, czy dany model będzie pasował bez modyfikacji. Włazy z tabliczką znamionową zgodną z normą mają gwarancję producenta na parametry techniczne, podczas gdy produkty bez oznakowania CE stanowią ryzyko prawne i techniczne dla inwestora. Wybór produktu certyfikowanego to nie tylko kwestia jakości, ale również podstawa do dochodzenia roszczeń w przypadku awarii lub nieszczelności.

Przy zakupie włazu strychowego zawsze sprawdzaj tabliczkę znamionową pod kątem zgodności parametrów z wymiarami Twojego otworu różnica nawet jednego centymetra może wymagać przeróbek lub zwrotu towaru.

Pytania i odpowiedzi dotyczące wymiarów włazu na strych